Nadat de Turkse president Erdogan op 16 april als winnaar van het dubieuze referendum over de invoering van een presidentieel systeem uit de bus is gekomen, is de onrust in Turkije flink toegenomen. Erdogan vreest de helft van zijn volk dat ondanks de repressie tegen potentiële nee-stemmers en het gesjoemel met niet-gestempelde stembiljetten bijna roet in het eten gooide en zich nu moedig blijft verzetten tegen de uitslag en de gevolgen daarvan. Oorlog is de beste afleiding moet hij gedacht hebben. In de week van 24 april liet Erdogan luchtaanvallen uitvoeren op Koerdische groepen in Sinjar (Iraaks Koerdistan) en Derik en Afrin (Rojava, Syrië). Daarbij werden tientallen strijders en burgers gedood. Het is de eerste keer dat Turkije zo direct en dodelijk de Koerdische YPG treft. YPG is de meest effectieve militaire bondgenoot van de anti-IS coalitie, die met hun grondtroepen een onmisbaar onderdeel vormen van de strijd tegen IS.

Alles wijst erop dat dat deze bombardementen de opmaat zijn tot een grotere oorlog van Turkije tegen alle in zijn ogen bedreigende Koerdische elementen. Naast de luchtaanvallen op militaire doelwitten van de YPG waren ook radiostations doelwit. Dat duidt erop dat Turkije probeert de communicatienetwerken plat te leggen om de plaatselijke Koerdische leiding te belemmeren berichten te verspreiden.

Volgens een recent rapport van Stop Wapenhandel heeft Nederland substantieel bijgedragen aan de ontwikkeling van de Turkse wapenindustrie en krijgsmacht. Het valt niet uit te sluiten dat bij de luchtaanvallen in Nederland geproduceerde gevechtsvliegtuigen zijn gebruikt. Nederland draagt daarmee bij aan de Turkse strijd tegen de Koerden, net als andere Europese landen en de Verenigde Staten. Een exportverbod op wapens naar Turkije is het minste dat de Nederlandse regering, en de lidstaten van de EU, nu moet afkondigen.

Erdogan zegt dat hij de Verenigde Staten, Rusland en Irak (president Barzani) ruim op tijd heeft ingelicht. Rusland heeft ‘zorg’ geuit. De Verenigde Staten zitten met de toestand in hun maag en hebben een veel te bescheiden veroordeling richting Turkije uitgesproken. Maar de NAVO en EU zwijgen vooralsnog. Het is een schande dat de Koerden zo in de steek gelaten worden, net nu ze bezig zijn aan hun opmars richting Raqqa om mede namens het Westen IS een finale slag toe te brengen. Deze Turkse acties helpen IS enorm op dit moment. De NAVO moet de positie van lidstaat Turkije grondig herzien.

Het is de hoogste tijd dat binnen de EU en andere internationale verbanden de Koerden erkend worden als reële kracht en openlijk deelgenoot gemaakt worden van onderhandelingen over de oorlog en de politieke toekomst van de landen waar zij wonen. Anders blijven zij het doelwit van Turkse acties die de regio verder destabiliseren.

Maar ook zonder eigen belang, zou het Westen zich eindelijk eens in moeten zetten voor de rechten van de grootste minderheid in het Midden Oosten, een volk dat nog altijd vertrapt wordt tussen de grote mogendheden en keer op keer speelbal is van internationale politieke spelletjes.

Deel op Facebook of Twitter